دل نوشته روزهای پایانی اسفند...

روزهای رفته ی سال را ورق می زنم

چه خاطراتی که زنده نمی شوند

چه روزها که دلم می خواست تا ابد تمام نشوند

و چه روزها که هرثانیه اش یک سال زمان میبرد

چه فکرها که آرامم کرد و چه فکرها که روحم را ذره ذره فرسود

چه لبخندها که بی اختیار بر لبانم نقش بست و چه اشک ها که بی اراده از چشمانم سرازیر شد

چه آدم ها که دلم را گرم کردند و چه آدم ها که دلم را شکستند

چه چیزها که فکرش را هم نمیکردم و شد و چه چیزها که فکرم را پر کرد و نشد

چه آدم ها که شناختم و چه آدم ها که فهمیدم هیچگاه نمیشناختمشان

و چه ...

و سهم یکسال دیگر هم یادش بخیر می شود ...

......